Zasadniczą przemianą, która dokonała się w skromnej mej osobie w mijającym roku, było opanowanie szalejącego i rozbuchanego konsumpcjonizmu. Nagle i z zaskoczenia okazało się, że niczego nie potrzebuję (no prawie). Że sport zwany shoppingiem wcale już tyle radości nie daje. Że mogę nie kupić tej kiecki..i o dziwo – przeżyć! Nawet zakupy dziecku robię z głową (z reguły) i nie biorę wszystkiego co mrugnie do mnie półki. Ale, ale. Czas przedświąteczny zmusza do refleksji na różnych płaszczyznach. Zadumała się Matka i wymyśliła, iż jest kilka rzeczy, za posiadanie których obrazić, to by się nie obraziła….