Cztery miesiące. Żarty się skończyły!

Matylda jest już z nami ponad 121 dni! Od 121 dni jesteśmy rodzicami, a mnie wciąż jeszcze napadają chwilę zdumienia, że dzieje się to naprawdę, a ta mała istota to moja własna osobista córka! Tysiące powodów do uśmiechu każdego dnia. Uwielbiam ten stan.

Ale do rzeczy. Ostatni miesiąc był zaskakujący. Dziecko zmieniło się w zaskakujący sposób. Mnóstwo nowych zachowań, reakcji, umiejętności. Śmieje się dużo, często i do wszystkich. W głos. Co prawda na razie wydaje z siebie coś pomiędzy dźwiękiem zdezelowanej motorynki, a piejącym kogutem, ale jest moc! Od kilku dni sama chwyta zawieszone nad głową zabawki. Oczywiście nie zawsze i nigdy wtedy, kiedy chcę uwiecznić ten moment na kamerze. Potrafi obracać się wokół własnej osi! Uskutecznia tę umiejętność każdego poranka, gdy znajduję ją z głową pod przewijakiem. Komunikatywna, gadatliwa, społeczna, zmienna. No właśnie. W ostatnim miesiącu dobitnie pokazała nam, że w kaszę dmuchać sobie nie da. Rozmarudziło nam się dziecko. Dni, w których nie możemy wyjść na zewnątrz to prawie katastrofa. Nic księżniczki nie zadowoli. Na rękach – nie, w łóżeczku – nie, na bujaku – nie, noś mnie, nie noś mnie, połóż, na brzuszku, na plecach, w pionie. NIE! O spaniu w domu zapomnij. Siedź przy mnie cały dzień i gadaj ze mną, będę zadowolona, może. Karmienie w ciągu dnia to czasami cyrk na kółkach. Nie chcę, nie zjem, powyginam się, poryczę-niech sąsiedzi usłyszą. Albo taka sytuacja. Cały dzień rozpływamy się w uśmiechach chichach, no miód nie dziecko, chlapanko w kąpieli, buziaczki na dobranoc, do łóżeczka siup. I wtedy zaczyna się koncert, niczym death metal show. O wciskaniu wszystkiego w paszczę, ślinotokach i innych nie wspomnę. Znawcy mówią, że zęby idą. Ale jak to? Już? Dopiero się przecież urodziła!

• waga 6 kilo z hakiem
• wzrost: 68 cm
• karmienie: co 2-3h

• noc: zdarzyła się przerwa 8h (raz! 22.00-5.00), zdarzają się 7h i 6h-ale to pojedyncze przypadki, najczęściej mamy przerwę 4-godzinną. Nie jest źle!